bio:
Η Αγγελίκα Διπλάρη κινείται στην πρακτική της με την ευαισθησία μιας ποιήτριας, κατασκευάζοντας εσωτερικές αφηγήσεις που αντλούνται από εικόνες, σκεπτομορφές και ήχους, οι οποίοι μοιάζουν να κατοικούν σε φαντασιακά τοπία. Δουλεύοντας με υλικά ριζωμένα στη φύση, δίνει σχήμα στο ξύλο και το μέταλλο, δημιουργώντας φόρμες που εμπεριέχουν ανεπαίσθητες εντάσεις — ανάμεσα στην ηρεμία και την ανησυχία, το βάρος και την ελαφρότητα, την οικειότητα και το ανοίκειο. Μέσα από διαδικασίες κοπής, συναρμολόγησης και χάραξης, η ύλη —στα χέρια της— γίνεται φορέας ατμόσφαιρας και μνήμης. Το έργο της καταλαμβάνει ένα μεταίχμιο όπου η φαντασία συναντά τη δημιουργία, πλάθοντας συνδέσεις ανάμεσα στον εαυτό και τον άλλο, ανάμεσα στο άυλο και το απτό.


